مادری که از زندگی روزمره می نویسد

جهارشنبه گذشته به سونوگرافی رفتیم(خانوادگی!). خانمی که مسئول این کار بود دفعه قبل هم در هفته ۸ و ۸ سال پیش هم در هفته ۲۰ برای نیکی خودش اینکار را انجام داده بود. خیلی مهربون بود و کلی از جزئیات را برامون توضیح داد. تقریبا یک نیم ساعتی طول کشید تا همه چی را خوب چک کنه. مثلا قلب و دریچه هاش و اعضای داخلی دیگه و همین طور اندازه جمجمه و چک کردن ستون فقرات و...

اولش هم ازمون پرسیده بود دوست دارید جنسیت اش را بدونید که ما هم گفتیم آره. چون اینجوری بهتر میشه آماده شد و یا لباس و وسایل تهیه کرد وگرنه که برای ما اصلا و ابدا دختر و پر هیچ فرقی نداشته و نداره و فقط اطمینان از سلامتی اش بود که مهم بود. خدا را شکر اونم تا جایی که سونوگرافی امکانش را داشت بهمون گفت همه چی خوبه.

 و اما ............. جنس بچه. خوب باید بگم که ما جنس مون به قول معروف جور شد! و به قول نیکی دوتا دختر هستیم مقابل دوتا پسر و بابایی دیگه احساس تنهایی نخواهد کرد. وقتی خانمه بهمون گفت پسره، نیکی رو به من میگه: حیف برای پول شما! چون الان دیگه هی باید برید ماشین و هواپیما بخرید چون اون نمی تونه با اسباب بازی های من بازی کنه.

اینم عکس هاش:

 

تو عکس بالا بند ناف به خوبی مشخصه.

این عکس بامزه هم از باسن و پاهاشه که خانمه خواست عضو شریفش! را هم بهمون نشون بده تا مطمئن باشیم که پسره.

اینم یکی دیگه از نیم رخ.

|+| نوشته شده توسط نرگس در یکشنبه پنجم اسفند 1386 ساعت 19:10 |